หน้าแรกปลาคู่มือพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

กุ้งเหล่านี้มีสีสันให้กินสาหร่ายที่ดีเยี่ยม! สีของพวกเขาสามารถและลุ่มลึกเมื่อกุ้งจะถูกเก็บไว้ในถังที่มีพื้นผิวสีเข้ม (สีดำ) คนงานหญิงที่ยังมักจะมีสีสันมากขึ้นกว่าเพศชาย (บางครั้งผู้ชายก็มีความโปร่งใสหรือมีคำใบ้ลมของสีแดง.)

var Neocaridina heteropoda "สีแดง"หรือกุ้งเชอร์รี่เป็นความหลากหลายของกุ้งน้ำจืดจากไต้หวันซึ่งจะถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทั่วไป การย้อมสีธรรมชาติของกุ้งเป็นสีเขียวสีน้ำตาล แต่สีแดง Morph เป็นมากขึ้นบ่อยขาย ถึงการเลี้ยงกุ้งแบบเต็มปลูกเชอร์รี่ประมาณ 4 เซนติเมตร (1.6) ความยาว พวกเขาชอบน้ำสะอาดที่มี pH ของ 6.5-8 และอุณหภูมิของ 14-30 ° C (57-86 ° F) พวกเขามีความสะดวกสบายมากที่สุดที่ 22 ° C (72 ° F) กุ้งเชอร์รี่มี omnivores ที่อาจอาศัยอยู่ปี 1-2

ที่อยู่อาศัย

สีแดงเชอร์รี่กุ้ง จะง่ายต่อการดูแลในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจืดบ้านและสายพันธุ์ที่ดี พวกเขาจะปรับให้เข้ากับช่วงกว้างของสภาวะของน้ำและจะเจริญเติบโตในสภาพเช่นเดียวกับปลาพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจำนวนมากร่วมกัน กุ้งเชอร์รี่ไม่กี่สามารถเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำสก์ท็อปของ 4-8 ลิตร (0.88-1.8 ภูตผีปีศาจสาว; 1.1-2.1 สหรัฐ GAL) ความจุและการตั้งค่าจาก 40 ลิตร (8.8 ภูตผีปีศาจสาว; 11 สหรัฐฯ GAL) หรือมากกว่าจะช่วยให้ สำหรับอาณานิคมที่ใช้งานได้

กุ้งใช้จ่ายการจัดการที่ดีในขณะนี้นั่งอยู่บนพืชน้ำเมื่อมีและซ่อนตัวอยู่ในพวกเขาสำหรับการป้องกันโดยเฉพาะหลังจากที่ผลัดขน พวกเขายังกินฟิล์มของสาหร่ายและจุลินทรีย์ที่ฟอร์มในใบพืชโดยไม่ทำอันตรายใบในขั้นตอนที่ ชวามอส และ เฟิร์น Java มีทั้งพืชที่ดีเยี่ยมสำหรับรถถังกุ้งเช่นที่พวกเขาเจริญเติบโตในสภาพเดียวกันกับที่กุ้งเชอร์รี่ทำ และให้ทั้งประโยชน์ทางกายภาพของพืชที่ให้กุ้งและความคมชัดภาพที่ชื่นชอบกับร่างกายสีแดงของกุ้งไปที่มุมมองของมนุษย์

พืชน้ำเช่น Ceratophyllum (hornwort), น้ำสไปรต์, ผักตบชวาและ Elodea สามารถตอบสนองวัตถุประสงค์สองเป็นเครื่องประดับสำเนียงและเป็นตัวกรองน้ำมีความเป็นธรรมชาติที่จะลบไนเตรตใด ๆ จากน้ำ

สีแดงเชอร์รี่กุ้ง ตอบสนองต่อสีของพื้นหลังและพื้นผิวของพวกเขา หากพวกเขาจะถูกเก็บไว้ในถังกับพื้นผิวที่เป็นสีอ่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นจางโปร่งใสแม้ บนพื้นผิวเข้มที่พวกเขาใช้เวลาในการย้อมสีแดงของพวกเขาเต็ม ความเข้มของสียังขึ้นอยู่กับชนิดของอาหารที่สามารถใช้ได้ (อาหารสดและผู้ที่มีโปรตีนสูงและไขมันที่มีประโยชน์มากขึ้นกว่าอาหารเกล็ด) ค่า pH ของน้ำและอุณหภูมิ

พฤติกรรม

กุ้งเชอร์รี่สีแดงเป็นกุ้งที่ไม่ก้าวร้าว พวกเขามีการใช้งานตลอดทั้งวันและสามารถมองเห็นเกี่ยวกับการแทะเล็มสาหร่ายหรือการตกแต่งตู้ปลาด้านข้างของถังที่ล่าสัตว์ในหมู่ detritus กรวดและบางครั้งก็ผสมพันธุ์ ระยะกุ้งจะผลัดโครงสร้างปูของตนออกจากผีสีขาวที่ว่างเปล่าของตัวเองติดอยู่ในพืชหรือดริฟท์รอบถัง นี้ควรจะเหลืออยู่ในถังที่เป็นกุ้งจะกินมันในการกู้คืนแร่ธาตุที่มีคุณค่าจะมี

กุ้งเชอร์รี่หญิงตั้งครรภ์มีแนวโน้มที่จะซ่อนตัวอยู่ในที่มืด ถ้าเขารู้สึกใกล้สูญพันธุ์โดยการล่าพวกเขาจะละทิ้งไข่ของพวกเขา พวกเขาต้องการสภาพแวดล้อมที่มีไม้หรือพืชเช่น Java Moss เพื่อซ่อนตัวเองและทารกของพวกเขามาเมื่อพวกเขาจะแบกไข่ที่อยู่ภายใต้ร่างกายของพวกเขาจะสามารถเห็นการไหลเวียนของน้ำมากกว่าไข่กับขาของพวกเขาเพื่อให้แน่ใจว่าสุขภาพที่ดี

อาหาร

สีแดงเชอร์รี่กุ้งเป็นหลักกินสาหร่าย พวกเขาจะกินอาหารที่มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำใด ๆ แต่บางคนจะชอบบีบอัดแผ่นสาหร่าย ลวก (ต้มจนนุ่ม) ผักเช่นบวบ (courgette), แครอททารก, ถั่วและผักขมสามารถใช้เป็นอาหารเสริม แต่ควรจะกินอาหารเท่าที่จำเป็น ผัก Uneaten อย่างรวดเร็วสามารถย่อยสลายและสร้างคุณภาพ problems.If น้ำให้อาหารปลาอาหาร / กุ้งเชิงพาณิชย์ให้แน่ใจว่ามีทองแดงแม้ว่าจะไม่มีการเพิ่มพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ส่วนใหญ่เชื่อว่านี้เป็นเพียงทองแดงบริสุทธิ์ / ธาตุเช่นนี้เป็นอันตรายสำหรับการเลี้ยงกุ้ง พ่อพันธุ์แม่พันธุ์หลายคนคิดว่าซัลเฟตทองแดงที่พบในอาหารปลาส่วนใหญ่จะถูกในปริมาณที่ต่ำ ทองแดงซัลเฟตที่พบในนักฆ่าหอยทากจะมีในปริมาณสูงและจะฆ่ากุ้ง

Sexing

ชายที่มีขนาดเล็กและมีสีสันน้อยกว่าเพศหญิง ชายหางของไม่ถูกที่จำเป็นในการดำเนินการไข่เป็นทินเนอร์ หญิงที่มีขนาดใหญ่และจะแสดงเป็นสีแดงเข้มมากและกว้างขวางมากขึ้นและมักจะมี"อาน"เครื่องหมายของการพัฒนาไข่

การผสมพันธุ์

การเพาะพันธุ์กุ้งเชอร์รี่สีแดง เป็นเรื่องง่ายที่วางคู่ของผู้ใหญ่เพศชายและหญิงร่วมกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ คุณสามารถสังเกตเห็นการพัฒนาที่ไข่ในรังไข่ของหญิงที่เป็นสีขาวหรือสีเหลือง"อาน"สามเหลี่ยมทำเครื่องหมายบนหลังของเธอ เมื่อเธอพร้อมที่จะวางไข่ของเธอออกมาฟีโรโมนลงไปในน้ำเพื่อส่งสัญญาณความพร้อมของเธอเพื่อผู้ชาย กุ้งเพศชายในถังมักจะกลายเป็นตื่นเต้น, ว่ายน้ำมากอย่างแข็งขันเกี่ยวกับการที่พวกเขา ค้นหา สำหรับแหล่งที่มาของฟีโรโมนที่ หลังจากขั้นตอนการผสมพันธุ์สั้นหญิงที่วางไข่ของเธอและพวกเขาจะ affixes swimmerettes เธอ

ไข่ที่เปิดเข้มขึ้นและเข้มขึ้นจนฟักกุ้งเล็กหลังจากประมาณสามสัปดาห์ เมื่อฟักหนุ่มสาวที่พวกเขามีขนาดเล็กสำเนา (~ 1 มม. ) ของผู้ใหญ่ พวกเขาไม่มีตัวอ่อนเวที planktonic พวกเขาใช้จ่ายวันแรกของพวกเขาเพียงไม่กี่ชีวิตจากที่ซ่อนในหมู่พืชที่พวกเขาจะมองไม่เห็นเกือบ nibbling เกี่ยวกับไบโอฟิล์มในพืชที่ จากนั้นพวกเขาออกมาและกินหญ้าในสาหร่ายบนพื้นผิวตัวถังและเครื่องประดับ

เพื่อนร่วมรถถัง

ในสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของพวกเขา, กุ้งเชอร์รี่เป็นหลักสัตว์เหยื่อ เมื่อเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่พวกเขามีการกำหนดเป้​​าหมายได้อย่างง่ายดายโดยปลาเป็นอาหารที่มีศักยภาพ แม้กระทั่งปลาเล็กเกินไปที่จะกินพวกเขาอาจก่อกวนพวกเขาและพวกเขาความเครียดไปสู่​​ความตายบางครั้งกัดขาออก สำหรับการเพาะพันธุ์ได้ผลดีที่สุดควรจะเกิดขึ้นในการแยก ขนาดเล็กปลาไม่รุนแรงเช่นดาวแคระ rasabora, นีออนเตตร้า, Cardinal Tetra ปลาดุก otocinclus, gouramis แคระและบางชนิด killifish จะถูกเก็บไว้กับกุ้งเชอร์รี่ผู้ใหญ่ อย่างไรก็ตามทารกกุ้งมีแนวโน้มที่จะได้รับการกินโดยปลาอื่น ๆ กว่า otocinclus และบางปลากินพืชอื่น ๆ ปลาส่วนใหญ่รวมทั้งปลาเทวดาจะก่อกวนและพร้อมกินผู้ใหญ่เป็นอย่างดี พร้อมฝาปิดและช่องว่างพอที่จะหลบซ่อน (พืชสดเช่นการทำงานของ Java ตะไคร่น้ำดี) หนึ่งสามารถมีอาณานิคมของกุ้งเชอร์รี่อยู่รอดในถังที่มีปลาขนาดใหญ่ preying กับพวกเขา

ห้องว่าง

กุ้งเชอร์รี่ได้กลายเป็นใช้ได้อย่างกว้างขวางในทวีปอเมริกาเหนือ, ยุโรป, เอเชียและออสเตรเลีย คุณสามารถสั่งซื้อกุ้งเหล่านี้จากร้านค้าออนไลน์ปลา, ตู้ปลาที่ร้านค้าและจากพ่อพันธุ์แม่พันธุ์เอกชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านสังคมพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังมีหลายชนิด Neocaridina ที่คล้ายกันของสีที่แตกต่างที่จำเป็นต้องมีเงื่อนไขเดียวกับที่เหล่านี้รวมถึงหิมะ, ไข่มุกสีฟ้า, สีเหลืองกุ้งและประเภทของป่า

ที่มา : วิกิพีเดีย